Moeten kiezers een verstandige keuze maken op 15 maart? Als het aan informaticus en simulatie-expert Peter Sloot ligt wel

Moeten kiezers een verstandige keuze maken op 15 maart? Als het aan informaticus en simulatie-expert Peter Sloot ligt wel. ‘Het probleem is dat de kiezers niet rationeel tewerk gaan. Daar valt veel te verbeteren’, zegt hij in een stuk in de Volkskrant

Peter Sloot is een slimme man. Hij is wetenschappelijk directeur van het nieuwe Institute for Advanced Study in Amsterdam. Hij werkt de helft van zijn tijd aan de universiteit van Singapore.

Ik weet dat in de krant van vandaag morgen de vis wordt verpakt. Ik weet ook dat Peter Sloot zijn gedachten vast nuanceert als je doorvraagt. Dat als je een uurtje met hem praat, je het misschien zelfs wel met hem eens wordt. En toch maakt het me bang. Het gaat namelijk om de achterliggende gedachte dat in een democratie of zelfs in het leven altijd de beste beslissing moet worden gemaakt. Wat niet zo is. En ook niet zo moet zijn.

Het is de denkfout die veel technerds maken als ze naar de toekomst van bijvoorbeeld de stad kijken: we nemen altijd de beste, eerlijkste beslissing. Zoals een computer. 1 of 0. Daarom geloven ze ook in heilzame werking van kunstmatige intelligentie. Want robots zijn altijd eerlijk. Het is echter de vraag of je dat wil én of het werkt. Ik twijfel daarover. Kijk naar het verkeer. Dat functioneert alleen omdat we niet bang zijn om af en toe de regels te overtreden. Om iets eerder in te voegen dan mag of om iets harder te rijden dan nodig om zo een aanrijding te voorkomen. Het is zo een suboptimaal functionerend systeem. Ook in een democratie maken we suboptimale beslissingen. Dat noemen we dan een compromis. Of pragmatisme.

Ik word daar gelukkig van. Het geeft me ruimte om onzinnige dingen te doen. Want dat maakt me zo bang in de manier waarop Peter Sloot en de zijnen denken. Dat we alleen gelukkig worden in een wereld waarin alles rationeel goed geregeld is. Dat wil ik niet. Ik wil ook irrationele, onzinnige, emotionele en nutteloze dingen kunnen doen. Een biertje te veel drinken, flink schreeuwen in het stadion, tijd verlummelen, een avond Netflixen, een slecht boek lezen. Ik word daar gelukkig van.

En ik wil een democratie met politici die het ook niet altijd weten. Die emotionele keuzes durven maken. Hoe spannend dat soms ook is. Ik hou van de rommelige chaos van onze democratie en ik hoop dat iedereen op 15 maart gaat stemmen. Het liefst op gevoel.

Jan-Willem Wesselink is hoofdlaborant van het Kennislab voor Urbanisme
Lees meer blogs over Urbanisme
Stadszaken

 

Stadszaken
Paulus Borstraat 41 3812 TA Amersfoort
redactie@stadszaken.nl