Waarom nieuwe Omgevingswet?

Het omgevingsrecht is ooit begonnen met de Mijnwet in 1810. Tegenwoordig telt het omgevingsrecht meer dan veertig wetten. Gaandeweg is het omgevingsrecht uitgegroeid tot een divers en complex geheel van wettelijke kaders. De steeds sterker klinkende roep om vereenvoudiging van het omgevingsrecht kreeg uiteindelijk politieke nadruk via de motie-Pieper in november 2009. Daarna is besloten tot bundeling van wetten over te gaan in de nieuwe Omgevingswet in 2013.

De twee hoofdknelpunten in het omgevingsrecht zijn:

Complexe en versnipperde regelgeving met als gevolg: onoverzichtelijkheid, onvoorspelbaarheid en onvoldoende samenhang in het omgevingsrecht.

Onbalans tussen zekerheid en dynamiek met als gevolg: slepende besluitvormingsprocessen, hoge onderzoekslasten, gedetailleerde plannen, normen en voorschriften en innovatie.

 

De komst van de Omgevingswet moet:

  • ontoegankelijkheid oplossen met vermindering van planvormen, besluiten en regels;
  • onvoorspelbaarheid/gemis procedurele samenhang verminderen door duidelijke verwachtingen en door eenduidige wetsystematiek;
  • gemis van inhoudelijke samenhang tegengaan door ruimte voor integrale afweging op gebiedsniveau te bieden;
  • slepende procedures voorkomen met doelmatige procedures, efficiënte eisen aan participatie, rechtsbescherming en onderzoek;
  • gedetailleerde planning en normering vervangen door doelvoorschriften en algemene regels met ruimte voor innovaties en marktontwikkelingen;
  • het gebrek aan ruimte voor dynamiek weghalen met een flexibeler instrumentarium. 
Stadszaken
Paulus Borstraat 41 3812 TA Amersfoort
redactie@stadszaken.nl