De reacties op de Woonvisie zijn nogal heftig. De één noemt het een bouwlobby, de ander reageert dat we de woningbehoefte in de stad kunnen oplossen.

Open oproep voor meer woonvisie(s)

De reacties op de Woonvisie van steden en investeerders zijn nogal heftig. Volgens de één is het stuk niets anders dan een ordinaire bouwlobby en een pleidooi voor bouwen in de wei. De ander meent dat we de woonopgave best in bestaand stedelijk gebied kunnen realiseren. Beide zijn natuurlijk onzin.

Op zich stond in het stuk (zie nieuwsbericht 7 april), dat geschreven is door Friso de Zeeuw en van publieke zijde is ondertekend door wethouders uit Eindhoven, Lelystad, Leeuwarden, Enschede, Nijmegen en Amersfoort, geen woord Spaans. De rode contouren om de steden waarbuiten niet mag worden gebouwd, moeten verdwijnen. Maar de rode contouren bestaan helemaal niet. Het afschaffen ervan is dus retoriek. En zo kennen we Friso de Zeeuw, die met dit soort frasen de discussie deskundig op scherp zet. Dat lukt ook, getuige de leads van onder meer Binnenlands Bestuur (G32 wil bouwen; exit ‘rode contouren’) en vooral het Twitter-verkeer dat de berichtgeving genereerde.

Maar wie de bal kaatst, kan hem terug verwachten. De oppositie bedient zich van een soortgelijke retoriek als de auteur van het visiedocument. ‘Wonen mag geen synoniem voor bouwen zijn'. Tuurlijk, alsof honderdduizenden woningzoekenden in omgebouwde kantoren willen wonen. Bouwen in het weiland niet nodig? Zeker, maar hoe realiseren we betaalbaar wonen voor gezinnen met een benedenmodaal inkomen? 

Coen Teulings en Gerard Marlet bepleitten onlangs dat als de markt z’n werk had gedaan, Almere de omvang van Zeewolde had gehad. Dit omdat de bouwkosten te veel in evenwicht zijn met de verkoopwaarde. Er valt dus niets te verdienen in Almere. Maar mag Almere daarom niet bestaan? In Almere kunnen Henk en Ingrid in groen wonen, voor een bescheiden prijs. En uit 40 nationale en internationale onderzoeken blijkt dat wonen in het groen minder kans geeft op een ontijdige dood (zie nieuwsbericht 25 maart). Wonen in de wei is dan zo gek nog niet.

Oproep

Maar ook ik vind dat je dat niet ongebreideld moet doen, en je gebruik moet maken van ontwikkelkansen in bestaand stedelijk gebied. Maar zeg nu eens eerlijk, wordt er zoveel in het buitengebied bijgebouwd? Bouwen in het buitengebied was ooit rijksbeleid, en niet direct een wens uit de markt. Ik vertrouw ook op gezond verstand van gemeente en hun partners.

Maar de opgave is niet gering, en daarom is het belangrijk dát we een visie hebben. Tussen nu en 2040 hebben we een miljoen woningen nodig. Ervan uitgaande dat niet iedereen even ruim bemiddeld is, moet ongeveer de helft van die huizen een prijs onder de 180.000 euro hebben of een huurprijs van 825 euro. En bewoners hebben ook wensen, dat is ook iets om rekening mee te houden. Zo krijg je een Nederlands gezin niet in een appartement.

Ik daag iedereen uit met een eigen woonvisie te komen, in maximaal 500 woorden, uitgaande van de opgave, met respect voor woonwensen en financiële mogelijkheden. Uw visie (mits voldaan aan die bovengestelde voorwaarden) plaatsen we integraal op Stadszaken.nl.

Want goed wonen voor iedereen is ook belangrijk, net als natuur.