Prostitutiezones in binnensteden staan onder druk. Mensenhandel, overlast en andere criminaliteit maken dat gemeenten raamprostitutie terugschroeven.

Prostitutiezones in de binnensteden staan onder druk. Mensenhandel, overlast en andere criminaliteit maken dat gemeenten raamprostitutie terugschroeven of zelfs helemaal sluiten. Stadszaken sprak met oud-prostituee Metje Blaak.

Metje Blaak is ervaringsdeskundige. Ze zat ruim vijfentwintig jaar ‘in het vak’ en sinds 1995 komt ze op voor de belangen van prostituees. Volgens haar is het beleid steeds strenger geworden en zijn de dames tegenwoordig vogelvrij, ondanks het feit dat prostituee een normaal beroep is geworden.

‘Prostitutie hoort bij het leven en dat zal altijd zo blijven. Waarom kan het niet gewoon in de binnensteden, waardoor je niet meteen doorhebt wat de eindbestemming van de klant is? In de jaren zeventig vierde de prostitutie hoogtij. De flower-power-beweging propageerde “vrijheid, blijheid” en de klanten van toen waren leuker. Het waren de babyboomers, dezelfde mensen die nu protesteren tegen prostitutie in hun buurt. In Deventer was ooit een bloeiende raambuurt maar “dankzij” de gemeente is dat inmiddels vergane glorie. Je wilt niet weten hoeveel telefoontjes van verontruste dames en exploitanten ik wekelijks krijg. Nagenoeg alle prostitutie is weggestopt in seksclubs en privéhuizen.’

Toezicht

Een foute ontwikkeling, zo meent Blaak. Vrouwen worden gedwongen om ‘ondergronds’ te gaan, want de behoefte blijft gewoon. Op sites als Kinky en Sexjobs zijn virtuele prostitutiezones ontstaan, waar honderden dames hun diensten aanbieden en klanten zoeken op regio en voorkeur. An sich is dat nog niet zo erg, stelt Blaak, maar er is zo totaal geen controle. ‘Thuiswerkers kunnen op niemand terugvallen, terwijl dames achter de ramen elkaar op de hoogte houden en hulp bieden als dat nodig is. Ook thuiswerkende dames weten mij gelukkig te vinden als er problemen zijn. Zou je ze gewoon de ruimte geven in binnensteden, dan is dat stiekeme gedoe allemaal niet nodig.’

Donald Duck-centrum

Er zijn gemeenten die met creatieve oplossingen komen, zoals Doetinchem. Daar is op een industrieterrein naar Amsterdams voorbeeld een indoor-raambuurt gecreëerd waar je als bezoeker vooraf entree betaalt. Een soort ‘leisure center’ voor volwassenen. Creatief of niet, voor Blaak is het geen goed alternatief. ‘Wij noemen dat gekscherend het Donald Duck-centrum. Je moet er echt voor omrijden en er is totaal geen sfeer. De romantiek is met alle regeltjes helemaal verdwenen.’