Laatst zat ik bij een visieoverleg over de transformatie van het desolate Amsterdamse kantorengebied Amstel III naar een gemengde woonwerkwijk. Iemand hield daar een kort verhaal over mensen van somewhere en mensen van anywhere.

De Aanvullingswet grondeigendom* ondergraaft de onderhandelingspositie van gemeenten, stelt bestuursadviseur Sarah Ros in navolging van de Rli. Haar oproep: 'Handhaaf verplicht kostenverhaal, handhaaf de macroaftopping en koppel de PPT-criteria niet in uitgebreide vorm in de Omgevingswet.'

Het recente advies van de Rli over grondbeleid leverde al meerdere reacties op. Daaruit blijkt hoe belangrijk het grondbeleid is. Demetrio Muñoz Gielen komt daar nog eens overheen. 'Fortaitair kostenverhaal, een prima idee, maar blijf af van de regeling vrijwillige kavelruil'.

In haar advies over grondbeleid stelt de Rli terecht de (toekomstige) uitvoerbaarheid van gebiedsontwikkeling aan de orde. Maar het gemak waarmee de Raad nieuw instrumentarium uit de hoge hoed tovert om de uitvoerbaarheid te verbeteren wekt verbazing, betoogt Erwin van der Krabben. 'Onvoldoende onderbouwd en onverstandig', luidt zijn oordeel.

De nieuwe Ladder biedt ruimte om de 'Laddertoets' vooruit te schuiven in de tijd. Maar gemeenten die de bijeenkomst over de nieuwe Ladder gisteren bezochten, verkiezen de zekerheid van harde plancapaciteit boven flexibiliteit. De Ladder wordt - onnodig - nog altijd te veel gezien als wiskundige toets.