Stedenbouwers kunnen meer gebruik maken van open wereld games ter inspiratie. Deze videospellen stellen de speler in staat de wereld intens te ervaren. Stedenbouwers kunnen zo lessen trekken uit deze digitale werelden, in het kader van de belevingseconomie. 

Open wereld games zijn spellen met één grote spelwereld, waarin de gamer de vrijheid heeft zijn of haar eigen pad te kiezen. Het is een zeer populair genre, dat onder meer spellen als Grand Theft Auto, Watch Dogs, Legend of Zelda: Breath of The Wild en The Witcher 3 heeft voortgebracht.

 

Boven of ín de spelwereld

Games als Sim City en City Skylines zijn al langer bekend bij stedenbouwkundigen als interessante inspiratiebronnen. Echter zijn dit top-down simulaties, waarbij je een zekere afstand behoudt tot de spelwereld. De speler staat boven de wereld. Niet voor niets heeft Sim City 4 een ‘God modus’.

In de open wereld spellen daarentegen, stuur je een specifiek personage aan en sta je echt ín de wereld. Hier beleef je veel meer hoe die digitale ruimte in elkaar steekt, je wordt er in opgezogen. Belevenis is hier het toverwoord, zeker nu de economie zich steeds meer op 'beleving' gaat richten en dat een belangrijk criterium in de stedelijke vormgeving is. De vraag hoe gebruikers een stedelijke ruimte beleven komt steeds meer centraal te staan.

 

Zelf sturen = ervaren

Stedenbouwers ontwerpen steden op papier of gebruiken artist impression video’s. Games geven veel meer vrijheid dan video om te zien hoe zo’n wereld er uit ziet en voelt. Je stuurt zelf aan welke kant je op gaat of vanuit welke hoek je een gebouw bekijkt. Het open wereld game genre leent zich dan ook goed voor het intens ervaren van een eventuele toekomstige (stedelijke) ruimte.

Natuurlijk, het blijft een simulatie en is geen echte wereld, maar het komt veel dichterbij dan enkel ontwerppapier en video.

Tijden zijn veranderd

Het open wereld genre is niet nieuw, in de jaren ’90 bestond al het open wereld spel Elite II. Maar door de snelle technologische innovatie in de gamesector zijn spelcomputers in hoog tempo krachtiger geworden en de open werelden realistischer dan ooit. Tien jaar geleden waren deze werelden door technische beperkingen niet zo overtuigend en was de beleving van de spelwereld minder sterk.

Dat is nu anders. De virtuele ruimtes kunnen nu intenser en emotioneler worden ervaren. En straks al helemaal wanneer het open wereld genre wordt gecombineerd met Virtual Reality brillen. Daarom wordt dit genre mijns inziens nu wél relevant voor stedenbouwkundigen om inspiratie op te doen. Vooral de werelden uit GTA 4 en Watch Dogs 2, die trachten respectievelijk New York en San Francisco te simuleren, kunnen als inspiratiebron dienen. Vanzelfsprekend afgezien van het geweld dat bij deze games schering en inslag is.

Ondergetekende zou zeggen: stedenbouwers, laat je tekenpotlood en/of CAD-programma even voor wat het is en doe inspiratie op bij een aantal intense gamesessies. Het is nog plezierig ook.