Community's die niet aan geld en verdienmodellen denken, blijven steken in hobbyisme of bestaan niet lang, aldus Jan-Willem Wesselink.

Een goed businessplan is cruciaal voor burgerinitiatieven

‘Er is meer waarde dan geld alleen.’ Dat zinnetje staat op nummer één in mijn irritante-zinnen-toptien. Op de hielen gevolgd door ‘Ik geloof heel erg in delen’ en ‘In de nieuwe economie werkt dat anders’.

‘Er is meer waarde dan geld alleen’ combineert arrogantie met onnozelheid en dat leidt tot ergernis. De arrogantie zit in de toon waarop het zinnetje wordt uitgesproken. Met ‘Er is meer waarde dan geld alleen’ wordt bedoeld dat de ander een geldwolf is die denkt in verderfelijke termen als verdienmodellen of, nog erger, businessmodellen. Terwijl het daar volgens degene die ‘Er is meer waarde dan geld alleen’ uitspreekt helemaal niet om gaat. Het gaat in het leven om geluk, om levenskwaliteit, om schoonheid, om samenzijn. En dat is natuurlijk ook zo. Wij allen streven immers naar de hoogste treden van de piramide van Maslow. Iedereen wil liefde, verbondenheid, zelfvertrouwen en zelfontplooiing. Maar daarvoor kan de trede ‘bestaanszekerheid’ helaas niet worden overgeslagen, want dan wordt de piramide een beetje wankel.

De onnozelheid zit dan ook daarin, dat wordt ontkend dat een verdienmodel cruciaal is voor succes. Dat er meer geld binnen moet komen dan eruit moet gaan. En dat het goed organiseren daarvan niet gemakkelijk is. Zeker niet voor vernieuwende concepten als burgerinitiatieven of andere community’s.

De ergernis, ten slotte, ontstaat door de combinatie van arrogantie en onnozelheid. Niets is irritanter dan onnozele mensen die toch arrogant zijn. Het zijn vaak de mensen die zich niet druk hoeven te maken om geld (omdat hun budgetten toch wel bijgevuld worden) die zich het slechtst kunnen voorstellen dat er sukkelaars zijn die dat wel moeten doen.

Burgerinitiatieven en andere community’s worden eigenlijk nooit opgezet op basis van een businessmodel. Bijna altijd is er een idealistische grondslag. Er is een hoger doel dat behaald moet worden: een duurzame leefomgeving, samen de zorg organiseren, energie opwekken, enzovoorts. Het halen van dat doel staat voorop. Terecht, maar vaak met het gevolg dat veel van die initiatieven het niet zo lang volhouden. Na een jaar of drie is de lol eraf, vinden de initiatiefnemers een betaalde baan of een andere hobby of verhuizen ze naar een andere wijk. Of de frustratie wint van het plezier, ook dat komt voor.

Wie dat niet wil, doet er wél goed aan om even serieus te focussen op geld. Op de vraag hoe het initiatief in leven kan blijven als het even tegenzit. Bijvoorbeeld door Business to Community. Want het spannende van deze nieuwe manier van zakendoen is dat niet de subsidiepot, maar bestaande particuliere geldstromen worden ingezet om community’s sterker te maken. En dat grote bedrijven daarin geïnteresseerd kunnen zijn, maar dat ze hooguit niet weten hoe ze dat moeten doen. Business to Community maakt community’s financieel onafhankelijker, autarkisch. En als dat eenmaal het geval is, kan volledig worden gefocust op de andere waarden. Want inderdaad, ‘Er is meer waarde dan geld alleen’.

Lees hier meer blogs over urbanisme