Laatst zat ik bij een visieoverleg over de transformatie van het desolate Amsterdamse kantorengebied Amstel III naar een gemengde woonwerkwijk. Iemand hield daar een kort verhaal over mensen van somewhere en mensen van anywhere.

In de eerste editie van Buitenlandse Stadszaken lees je meer over panda’s die duurzame energie opwekken, zie je een filmpje van een huis waarmee kamperen in een tent overbodig wordt en ontdek je wat ze in Oregon bedacht hebben om fietsers te frustreren.

In de laatste ministerraad voor de verkiezingen van 15 maart stelde het kabinet Rutte II de startnota over de Nationale Omgevingsvisie vast. Na een moeizame bevalling en zonder enige ruchtbaarheid. Toch zou het kunnen zijn dat we straks in 2040, terugkijkend op deze tijd, kunnen zeggen dat er een betekenisvolle stap werd gezet naar een nieuwe fase in de ontwikkeling van Nederland.

Een tijdje terug was ik in het Bonnefantenmuseum in Maastricht. De gehele bovenste verdieping werd ingenomen door een tijdelijke tentoonstelling van kunstenaar Ton Boelhouwer. Zijn kunst kwam op het eerste gezicht neer op willekeurig verspreide rotzooi op de vloer. 

Je hebt het Nederland van gisteren en vandaag, maar het Nederland van Morgen wordt nu gemaakt. Hans Leeflang, adviseur ruimtelijke activering van het ministerie van Infrastructuur en Milieu, maakt zich sterk voor het debat over de toekomst en ziet drie mogelijke gamechangers.