De stad is in trek. Maar ook de gebieden daarbuiten verdienen de aandacht. Stop het spreken over periferie en krimpregio’s. Wees je bewust van het onbedoelde effect van beleid en regelgeving, juist voor ‘krimpgebieden’. Richt je op de sterke punten en de kansen van iedere regio. Iedere regio kan een ‘Plaats van Hoop’ zijn.

Sinds mijn vertrek uit ‘Den Haag’ maak ik me op mijn nieuwe leefplek in de Achterhoek druk over de openbare ruimte. Nu niet ambtshalve vanuit de overheid, maar als ondernemende burger. Ik voel me meer dan ooit verbonden met landmakers in andere gebieden in NL. En start bij deze een beweging: ‘landmakers voor een overheid met dubbele doelstellingen’.

“De overheid is er om maatschappelijke vraagstukken op te pakken en samen met de betrokkenen doelen te bereiken die met de samenleving afgesproken zijn”. Dit pleidooi voor een nieuwe ambtelijke cultuur[1] is nu, 12 jaar later nog steeds van kracht. Gelukkig is er vooruitgang te melden, maar de oude cultuur is hardnekkig. 

In de laatste ministerraad voor de verkiezingen van 15 maart stelde het kabinet Rutte II de startnota over de Nationale Omgevingsvisie vast. Na een moeizame bevalling en zonder enige ruchtbaarheid. Toch zou het kunnen zijn dat we straks in 2040, terugkijkend op deze tijd, kunnen zeggen dat er een betekenisvolle stap werd gezet naar een nieuwe fase in de ontwikkeling van Nederland.

“De Noord-Hollandse kust is van ons allemaal” staat boven het bericht van de provincie Noord-Holland van 7 april jl. Aan het woord is gedeputeerde Joke Geldhof: “Balans tussen rust en reuring, daar gaat het om”. Sinds de reuring eind 2015 over de vele bouwplannen voor de gehele kust van ons land hebben veel partijen samen het kustpact gesloten.